®

en wat heb ik toch altijd schrik voor 'te veel' voelen. alsof ik er geen recht op heb. alsof het niet kan, niet mag. 

rationaliseren moeten we, altijd maar rationaliseren en dus gevoelens minimaliseren. want gevoelens zijn niet rationeel. daar heb je geen vat op, die kun je niet verdienen of zelfs meten. de ergste nachtmerrie van de rede. rationeel zijn duidt op gezond verstand, al die gevoelens op waanzin.

maar eigenlijk geloof ik niet dat je te veel kan voelen. te weinig daarentegen, dat is schrijnend. te veel liefde is mooie overdaad, te weinig is stilletjes sterven.

dus ik hoop dat ik het mezelf wat meer toelaat, die emoties. groot en klein, en vooral groot. zij zijn het die herinneringen vormen. zij maken leven. 
het leven moet misschien veel meer gevoeld dan gedacht worden. niet alleen neergeschreven, maar vooral gedeeld. 

dus laat me maar zot verliefd zijn. het is het gezondste dat een mens kan doen.